KABI v NAKBNRS [2024] 4 ShLR 85

KABI v NAKBNRS [2024] 4 ShLR 85

Mahkamah Rayuan Syariah (Shah Alam)

Harta Sepencarian Menurut Undang-Undang Islam

Fakta Kes

1. Pemohon dan Responden adalah pasangan suami isteri yang telah menyelesaikan tuntutan harta sepencarian melalui proses sulh di hadapan Pegawai Sulh.

2. Hakim Bicara Mahkamah Tinggi Syariah telah mengeluarkan perintah persetujuan bertarikh 24 Mac 2022 dalam Kes Saman No. 10300-017-0146 Tahun 2022 berdasarkan persetujuan bersama pihak-pihak.

3. Antara terma perintah persetujuan tersebut, pihak-pihak telah bersetuju bahawa Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (“KWSP”) pemohon diserahkan dengan pembahagian 50% kepada Responden, 25% kepada anak pertama dan 25% kepada anak kedua.

4. Penyerahan KWSP tersebut hendaklah dilaksanakan selepas tempoh persaraan Pemohon atau setelah kematian Pemohon dengan jumlah amaun caruman dari tahun 2006 hingga 2021 sahaja.

5. Pemohon kemudiannya memfailkan permohonan semakan pada 22 April 2022 untuk menyemak dan membatalkan terma No. 1.7 dan 7 perintah persetujuan tersebut berkenaan KWSP sebagai harta sepencarian.

6. Pemohon menghujahkan bahawa Hakim Bicara terkhilaf apabila mengendorskan persetujuan pihak-pihak berkaitan KWSP sebagai perintah Mahkamah.

7. Pemohon turut menghujahkan bahawa KWSP tidak boleh dituntut sebagai harta sepencarian berdasarkan Keputusan Majlis Fatwa Kebangsaan bertarikh 22 Februari 2005 yang menyatakan wang caruman KWSP tidak boleh dijadikan Harta Sepencarian dan hendaklah dibahagikan mengikut faraid.

8. Responden tidak diwakili peguam bagi prosiding semakan ini.

Isu-Isu

1. Sama ada Hakim Bicara terkhilaf apabila mengendorskan persetujuan bersama pihak-pihak berkaitan KWSP sebagai Harta Sepencarian sebagai perintah Mahkamah.

2. Sama ada perintah persetujuan tersebut adalah tidak sah berdasarkan Keputusan Majlis Fatwa Kebangsaan bertarikh 22 Februari 2005 yang menyatakan bahawa caruman KWSP tidak boleh dijadikan Harta Sepencarian.

Alasan Penghakiman

Isu Pertama: Sama ada Hakim Bicara terkhilaf apabila mengendorskan persetujuan bersama pihak-pihak berkaitan KWSP sebagai Harta Sepencarian sebagai perintah Mahkamah.

1. Mahkamah memutuskan bahawa Hakim Bicara tidak terkhilaf apabila mengendorskan persetujuan bersama pihak-pihak berkaitan KWSP sebagai Harta Sepencarian sebagai perintah Mahkamah.

2. Mahkamah menegaskan bahawa sesuatu semakan terhadap keputusan atau penghakiman Mahkamah Tinggi Syariah di bawah seksyen 68 Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Negeri Selangor) 2003 (“EPAINS 2003”) adalah dibenarkan tetapi ia tertakluk kepada lunas undang-undang yang ketat, lazimnya melibatkan rekod kes tanpa memanggil kedua-dua pihak.

3. Mahkamah dalam perkara itu telah merujuk kepada Arahan Amalan No. 7 Tahun 2014 yang menetapkan bahawa permohonan semakan hanya boleh dibenarkan apabila telah berlaku kesilapan, kecatatan atau kecederaan dalam prosiding yang secara material bercanggah dengan undang-undang dan Hukum Syarak atau perintah yang dikeluarkan oleh Hakim Bicara membelakangkan undang-undang yang sedang berkuatkuasa atau menyalahi Nas dan Hukum Syarak sehingga meyebabkan kepentingan keadilan pihak-pihak dinafikan dan diabaikan.

4. Mahkamah jugak turut merujuk kepada beberapa kes terdahulu iaitu kes MY lwn NA, kes MABT lwn SAM, kes KK lwn FO dan kes AAB lwn ANP sebagai panduan dalam menentukan kriteria kes yang boleh dipohon melalui prosiding semakan.

5. Berdasarkan seksyen 94 Enakmen Tatacara Mal Mahkamah Syariah (Negeri Selangor) 2003 (“ETMMSNS 2003”), perintah yang dikeluarkan oleh Mahkamah berdasarkan persetujuan bersama pihak-pihak adalah mengikat pihak-pihak, tidak boleh dirayu dan tidak boleh ditarik balik. Seksyen tersebut memperuntukan bahawa rekod penyelesaian hendaklah menjadi pembelaan dengan cara res judicata dalam tindakan kemudiannya bagi kuasa tindakan yang sama.

6. Mahkamah juga menegaskan bahawa perintah yang dikeluarkan berdasarkan persetujuan bersama adalah pihak-pihak dari sudut pelaksanaan kerana Islam sangat menuntut agar setiap mukmin berpegang pada janji masing-masing sebagaimana firman Allah SWT dalam Surah al-Maidah ayat 1 yang bermaksud “Wahai orang-orang beriman,penuhi serta sempurnakanlah perjanjian-perjanjian…”.

7. Dalam mentafsir ayat tersebut, Sheikh Dr Wahbah al-Zuhaili dalam al-Tafsir al-Munir 15/73 menjelaskan bahawa janji adalah satu sifat yang terpuji manakala menyalahi janji ialah satu sifat khianat dan nifaq. Tambahan pula, meleraikan perjanjian yang telah dibuat merupakan sikap yang boleh menyebabkan hilangnya kepercayaan. Maka secara syarak, wajib ke atas seseorang itu menepati janji dan sesiapa yang menyalahi janji sebenarnya telah melakukan maksiat dan dosa.

8. Mahkamah turut merujuk kepada firman Allah SWT dalam Surah al-Israk ayat 34 yang bermaksud “…dan sempurnakanlah perjanjianmu dengan Allah dan manusia, sesungguhnya perjanjian itu akan ditanya” dan Mahkamah juga merujuk kepada Hadis Riwayat Abu (3594) yang bermaksud “orang muslim itu berpegang pada janji mereka”.

Isu Kedua: Sama ada perintah persetujuan tersebut adalah tidak sah berdasarkan Keputusan Majlis Fatwa Kebangsaan bertarikh 22 Februari 2005.

1. Mahkamah telah memutuskan bahawa perintah persetujuan tersebut tidak menjadi tidak sah semata-mata berdasarkan Keputusan Majlis Fatwa Kebangsaan bertarikh 22 Februari 2005.

2. Mahkamah berpendapat bahawa pelaksanaan fatwa tersebut perlu dilihat berdasarkan situasi kes kerana fatwa tersebut perlu dibaca bersama peruntukan subseksyen 51 dan 54 Akta KWSP 1991 serta peraturan-peraturan yang terpakai.

3. Mahkamah berpandangan bahawa pengeluaran fatwa tersebut adalah lebih cenderung kepada tujuan untuk mengelak timbulnya masalah pelaksanaan antara tuntutan Harta Sepencarian dengan matlamat caruman KWSP diperkenalkan serta untuk mengelak konflik undang-undang berkaitan simpanan dan pengeluaran KWSP berdasarkan Akta yang telah digubal dan dikuatkuasakan.

4. Mahkamah meneliti terma perintah persetujuan yang telah dipersetujui bersama oleh Pemohon dan Responden dan telah mendapati bahawa pihak-pihak telah bersetuju bahawa penyerahan KWSP tersebut hendaklah dilaksanakan selepas Pemohon bersara atau setelah Pemohon meninggal dunia dengan jumlah amaun caruman dari tahun 2006 hingga 2021 sahaja.

5. Mahkamah berpendapat bahawa terma tersebut tidak bercanggah dengan Akta KWSP 1991 kerana ia jelas memberi maksud bahawa pembahagian KWSP hanya akan dilaksanakan setelah ia layak dikeluarkan dengan merujuk kepada keadaan di mana wang tersebut telah menjadi hak milik peribadi Pemohon dan tidak lagi terikat dengan Akta KWSP.

6. Mahkamah berpuas hati bahawa pihak-pihak atau penama boleh menyempurnakan perintah tersebut sebaik sahaja caruman KWSP Pemohon layak dikeluarkan dan tiada kekhilafan Hakim Bicara yang mewajarkan Mahkamah campur tangan terhadap perintah yang telah dikeluarkan.

Keputusan

1. Mahkamah Rayuan Syariah telah memutuskan secara sebulat suara bahawa permohonan Pemohon ditolak.

2. Mahkamah berpuas hati bahawa tiada kekhilafan Hakim Bicara yang mewajarkan Mahkamah campur tangan terhadap perintah yang telah dikeluarkan.

 Dapatan Utama

1. Permohonan semakan di bawah seksyen 68 EPAINS 2003 hanya boleh dibenarkan apabila berlaku kesilapan, kecatatan atau kecederaan dalam prosiding yang secara material bercanggah dengan undang-undang dan Hukum Syarak sehingga kepentingan keadilan pihak-pihak dinafikan dan diabaikan.

2. Berdasarkan seksyen 94 ETMMSNS 2003, perintah Mahkamah yang dikeluarkan berdasarkan persetujuan bersama pihak-pihak adalah mengikat, tidak boleh dirayu dan tidak boleh ditarik kembali.

3. Islam menuntut setiap mukmin berpegang pada janji sebagaimana firman Allah SWT dalam Surah al-Maidah ayat 1 dan Surah al-Israk ayat 34. Perintah persetujuan adalah mengikat pihak-pihak dari sudut pelaksanaan.

4. Fatwa Majlis Fatwa Kebangsaan bertarikh 22 Februari 2005 perlu dibaca bersama peruntukan subseksyen 51 dan 54 Akta KWSP 1991 dan tidak boleh dipakai secara mutlak dalam semua keadaan.

5. Terma perintah persetujuan yang menetapkan penyerahan KWSP dilaksanakan selepas Pemohon bersara atau meninggal dunia adalah tidak bercanggah dengan Akta KWSP 1991.